"... een krachtige generator is nodig ..."

maart 2010

Aanloopproblemen - Kinshasa zucht onder de uitzonderlijke hitte. En alsof dat al niet erg genoeg is: steeds vaker is er geen stroom en nu zelfs in grote wijken geen water. Hoe lang gaat dat duren? "Het komt door de Chinezen!" krijgen we hier en daar te horen. Het is waar dat Chinese aannemersbedrijven met indrukwekkend materieel de grote doorgaande wegen verbreden en daarbij wel eens een kabel raken …ach, dat kennen we hier in Nederland ook. Maar dat er dan na een dag of een week nog steeds geen stroom of water is? Voor duizenden bedrijven en tienduizenden burgerhuizen? Dat is Afrika, dat is Congo.

De koelunit vol vis heeft zo al een groot probleem ondervonden waar snel een goede oplossing voor nodig is. Een krachtige generator is nodig om niet meer de voorraad vis ter waarde van honderden dollars te hoeven wegdoen. Ter plaatse is die te koop, wat veel tijd en geld (invoerrechten enz. ) scheelt.

De leiding van het visserijprojekt en het personeel, zo’n 15 man sterk, houden ondanks alles hoop dat we vanuit Nederland nog één keer hulp in de vorm van een gift of lening kunnen bieden. Orgaman, een grote Europese firma in de visserijbranche die al veel expertise heeft, is elke week present bij de koelunit op Maringa om technische ondersteuning te geven. En om moed in te spreken. Zij zeggen dat deze aanloopproblemen zeker niet betekenen dat er geen muziek zit in ons project. "Jullie zijn nog maar net begonnen, dan heb je dat. Nu doorzetten en je zult nog dit jaar winst kunnen maken en je schulden gaan aflossen", aldus de commercieel directeur van Orgaman.

De koelunit wordt geplaatst in Kinshasa bij de markt Gambela.
Avenue MARINGA no. 54; Réf. Marché GAMBELA Commune de Kasa-Vubu; Kinshasa

Vanuit Kinshasa **** november 2009
Vrijdag 6 November 2009 is in KINKOLE onder fanfaregeschal de koelunit ingewijd voor GFK MBISI NA BISO. De plechtigheden trokken veel mensen. “Het was sensationeel,” aldus een van de aanwezigen. Allerlei autoriteiten gaven acte de présence, o.m. van het Ministerie voor visserij. De burgemeester sprak in zijn rede over de absolute noodzaak om dit visserijproject alle steun te geven. “De voedselvoorziening van de bevolking via dit project dient niet gehinderd te worden door tegenwerkende krachten”. Hij doelde daarbij ongetwijfeld op de agenten van allerlei overheidsdiensten die een graantje willen meepikken en op andere negatieve krachten die het succes zouden kunnen bedreigen.

op TV (zie foto onder) en in de kranten werd veel aandacht besteed aan het evenement van 6 november: een chambre froide voor de vissers van de Pool Malebo! Er was al heel lang over gesproken dat een koelunit voor hen zou komen, maar het duurde lang en er wordt zoveel beloofd dat nooit komt... Des te groter de geestrdrift nu het werkelijkheid was geworden. Op het 8 uur journaal van diverse zenders werden de beelden vertoond van dansende menigten en autoriteiten die toespraken hielden. Volgens de toelichting is een koelunit onmisbaar voor de goede conservering van hun vis.

Met de aanbieding van deze koelunit voor de vissers is een flinke stap vooorwaarts gezet naar een moderne wijze om de vis voor de consument in goede kwaliteit aan te bieden.

Sinds de start van het project in Kinkole, hebben zich honderden vissers aangesloten tot aan de Equateur toe. Inmiddels is ook de vereniging van vissers van Kingabwa aangesloten, wat voor de aanvoer van riviervis meer mogelijkheden biedt om aan de grote vraag te voldoen.

december 2008 – Er wordt in Kinshasa met grote inzet gewerkt aan versterking van het bedrijf GFK en de aangesloten vissersvereniging MBISI NA BISO.
Dankzij de Vissers voor Vissers van Urk is er nu weer een belangrijke stap voorwaarts gezet in de verbetering van de kwaliteit van het Congolese product. De aangevoerde vis moet goed bewaard kunnen worden tot aan de verkoop. Tot nu toe wordt koelruimte gehuurd in een koelcel, maar daar laten de temperatuur en de hygiëne te wensen over. Het is absoluut nodig de contrôle daarop in eigen handen te hebben.
  Een buitenkansje deed zich voor in de vorm van een unit die in Urk voor een zacht prijsje te koop was. (foto boven)
Hij is geheel gecontroleerd en waar nodig gerepareerd. Er is een koel- en een vriesruimte in. Na aankomst kan hij zo aangesloten worden en zelfs op brandstof werken als er eens langdurige stroomuitval is. Nu er toch een koelcontainer wordt opgestuurd, kan die mooi gevuld worden met nuttige goederen. Via de Vissers voor Vissers is er weer van alles aangedragen aan netten en touwwerk voor de vissers in Congo(foto onder)
Ook kleding is welkom en fietsen voor in het binnenland, waar geen auto’s kunnen rijden. Klamboes en drogisterij-artikelen en zelfs fileermessen en plastic bakken en handschoenen, alles is zeer wel bruikbaar in het project.
Voor het bedrijf en de vissersvereniging en het onderwijs aan de kinderen van de vissers gaan kantoorspullen, tafels en stoelen en kasten van een bedrijf in Bunnik mee. Dan zijn er ook nog goede computers waarop al Franse programma’s zijn geïnstalleerd, dankzij o.a. mensen van het Deltion college in Zwolle.
Het is nu zaak deze goed gevulde koel-vriesunit ook nog in Kinshasa te krijgen. De vereniging van vissers Mbisi Na Biso heeft recht op een laag tarief bij de douane, dus de kosten worden aan alle kanten zo laag mogelijk gehouden.

De financiering voor het versturen zijn nog niet rond. U begrijpt het al : steun is niet alleen welkom, maar gewoon nodig ! Voor transport naar Congo en installatie daar van de koel-vriesunit gevuld met nuttige goederen.

Voor giften:
Stichting LIBOKE, Wilhelminaoord,
Postbank 4784490
Giften zijn aftrekbaar van de belasting
Fiscaal nummer van Stichting Liboke :  817761986

p.s. De oorlog in het verre Oost Congo heeft geen invloed op onze projecten.

october - november 2008 – - GFK / MBISI NA BISO een begrip.
De vangst, aanvoer en verkoop van de vis uit de Congorivier door GFK Mbisi Na Biso heeft geleid tot een grote populariteit bij de Congolese bevolking. Er is veel vraag naar deze vis, omdat hij lekkerder wordt gevonden dan importvis en ook omdat het een product is van eigen wateren. In Talkshows voor diverse TV-kanalen is « Fernandez » het gezicht van de hele onderneming. De kijkers reageren tijdens de uitzending per telefoon. De complimenten zijn niet van de lucht, omdat het initiatief moedig genoemd wordt en innovatief, omdat het enig in zijn soort is. Zeer positief ook , doordat het veel werk schept, alleen al voor de 150 aangesloten vissers, maar ook in de verkoop en het vervoer. De vis uit eigen wateren (Mbisi na biso) wordt veel lekkerder gevonden dan de importvis zoals de mpiodi, die saai gevonden wordt. Er is ook heel veel variatie in soorten riviervis. « Maar wat is het jammer dat er niet veel meer aanvoer is, jullie moeten veel meer vis op de markt brengen », zeggen de opbellers nadrukkelijk. De TV is een prima medium om uit te leggen dat er flinke investeringen nodig zijn, een strakke verkooppolitiek ( boter bij de vis) en modernere methoden van bewerking en aanvoer van de vis. Pas dan kan het aanbod voldoende tegemoet komen aan de vraag. Nu is het nog maar de beginfase van het project, maar het is al overduidelijk dat het heel goed aanslaat.

Investeren in kennis, spullen en geld.
Bij het project wordt met grote inzet gewerkt aan een moderne bedrijfsvoering. De adviezen van een Nederlandse werkgroep met veel deskundigheid op het gebied van visserij en bedrijfskunde zijn daarbij van grote waarde. Van een kort verblijf van Epi Kaluba in Nederland wordt geprofiteerd om de hele keten nog eens door te spreken. (foto onder)
Er zijn plannen om a.s. voorjaar daarvoor twee of drie mensen naar Congo te laten reizen voor een ruime periode.
Op kortere termijn zal een koelcontainer worden opgestuurd die als koel-vriesruimte kan dienen.

Martijn Spilt, van Bakker Vis te IJmuiden, is persoonlijk maar eens gaan kijken in Congo hoe dat gaat daar. Hij merkte op dat GFK MBISI NA BISO zeer goed bekend staat. De naam is gewoon een begrip geworden. Martijn roemt de voorbeeldfunctie ervan. Het kan dus lukken in dit post-conflictland om iets op te zetten waar de maatschappij wat aan heeft ! Nu al verschaft GFK MBISI NA BISO een beter bestaan aan honderden mensen en zorgt voor lekkere vis aan supermarkten, hotels, restaurants en particulieren in Kinshasa.

Martijn interviewde een aantal klanten van GFK op diverse lokaties, ook op video. Hij maakte mee hoe de vraag naar riviervis vele malen de aanvoer overtrof. Hij zag hoe klanten het niet accepteerden dat nee verkocht werd en in de buurt van het verkooppunt bleven rondhangen in de hoop dat ze toch nog met vis naar huis konden gaan. Hij keek rond bij de vissers van MBISI NA BISO in hun werkplaats in Kinkole, 40 km buiten de stad, aan de Congorivier. In het havengebied sprak hij met deskundigen en veiligheidsagenten over de organisatie van transport over water. In de supermarkten kwam hij erachter dat er goede prijzen gemaakt worden voor de vis. Net als voor restauranteigenaren is daar echter de grote zorg of men wel vis kan inkopen en dan op regelmatige basis. Op het Congolese TVjournaal legde hij uit wat zijn indrukken waren.

Zo maakte de verkoopdirecteur van Bakker Vis te IJmuiden kennis met de omstandigheden ter plaatse. “ Je moet gewoon wel accepteren dat er onder het kopje “onvoorzien” een langer rijtje komt dan we bij ons gewend zijn”, zegt hij na terugkeer. “Planning dient dan ook voortdurend aangepast te worden.” Geen wonder! De wegen zijn zeer slecht, de auto’s gaan vaak kapot, de infrastructuur is ver onder de maat.

Martijn Spilt ziet goede mogelijkheden voor samenwerking. “We kunnen vanuit onze Nederlandse situatie bijdragen aan het welslagen van dit initiatief door het ook van nabij te blijven volgen. Deze mensen zullen geholpen moeten worden met investeringen, leningen tegen gunstige voorwaarden, en overdracht van kennis.”

“Zoals het project nu loopt is het gezien zijn nog korte historie toch wel een succes te noemen,” vat hij het nog eens samen en zijn advies is dan ook om waar mogelijk een bijdrage te leveren aan de verdere ontwikkeling van GFK MBISI NA BISO.

P.S. Het rapport van Martijn Spilt over zijn ervaringen is binnenkort verkrijgbaar voor belangstellenden. U kunt reeds nu aan ons laten weten dat u graag dat rapport wilt lezen. Mail naar liboke.stichting@gmail.com
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>Zie hier de foto’s van de reis van Martijn Spilt.<<<<<<<<<<<<<<<<<<

21 tot 26 maart 2008 – Het project GFK Mbisi Na Biso wordt bezocht door Martijn Spilt van Zeevisgroothandel Bakker Vis te IJmuiden die het project sponsort. Bij hem zijn daarna inlichtingen te krijgen. Tel. 02555-14003

6 maart 2008 – De prijs voor de beste prestatie op het gebied van het scheppen van werkgelegenheid, scholen, visserij en verkoop van verse vis in de Democratische Republiek Congo is toegekend aan de Groupe Fernandez Kaluba door de CADE, Couronne Africaine d’Excellence.

Februari 2008 – De Stichting LIBOKE heeft de afgelopen maanden in nauw contact met GFK Mbisi Na Biso de balans opgemaakt van ¾ jaar. Het visserijprojekt heeft in Kinshasa en wijde omgeving, tot in buurland Congo-Brazzaville een uitstekende reputatie opgebouwd. GFK Mbisi Na Biso wordt ten voorbeeld gesteld in de media, omdat het werkgelegenheid schept, en bijdraagt aan meer voedselzekerheid voor de Congolezen in een tijd waarin die ernstig onder druk is komen te staan. In December konden door een injectie van enig particulier kapitaal van een bevriende Nederlander meer prauwen en diepvriezers aangeschaft worden, zodat de productie wat opgevoerd kon worden, maar die blijft toch ver achter bij de vraag. De onderneming ondervindt toenemende druk van de consument en de overheid om meer vis aan te voeren, maar heeft nog geen investeerders gevonden om de productie te kunnen opvoeren, waardoor men in een zeer moeilijke positie verkeert. Enerzijds de verwachtingen en het geloof in een succesvolle visie, anderzijds een schrijnend gebrek aan middelen, waardoor de ontwikkeling dreigt te stagneren. De overheid toonde enige belangstelling, maar van steun in de vorm van vrijstelling van bepaalde lasten is geen sprake. Wel zijn via GFK aan de vissers die zijn aangesloten in december materialen van de overheid uitgedeeld voor hun beroepsuitoefening. Ze vertegenwoordigden een waarde van ongeveer 5.000 USD.

16-11-2007 Voedseltekort dreigt in Kinshasa wat kunnen wij eraan doen?

In Kinshasa dreigt op korte termijn een groot tekort aan voedsel voor de meer dan 7 miljoen inwoners*. Leveranciers van voedsel worden nu al onder druk gezet om hun productie op te voeren, terwijl dat dikwijls niet mogelijk is door gebrek aan middelen.

Het project GFK Mbisi NA Biso bericht ons vandaag 16 november 2007 het volgende :

"De regering heeft officieel bekend gemaakt dat er een groot tekort aan voedsel aan het ontstaan is.
We kunnen de vraag naar vis niet aan, doordat we dan moeten investeren, terwijl we nog maar een startende onderneming zijn.
We hebben in de afgelopen 6 maanden zo'n grote bekendheid gekregen, dat zowel overheid als media en publiek ons voortdurend vragen om meer productie.
We hebben nu lijsten aangelegd met namen en bestellingen.
Maar soms krijgen we te maken met grote pressie om met voorrang te leveren aan bepaalde klanten.
Gisteren bestelde zo een klant 1 ton verse riviervis bij ons. Te leveren binnen 10 dagen.
We zullen zeer goede prijzen kunnen maken, maar we voelen ook de verantwoordelijkheid zwaar wegen om ons uiterste best te doen meer goed voedsel aan te voeren.
We hebben nu per direct behoefte aan een bedrag van 8.000 Euros om een aantal opslagpunten met koeling te kunnen uitbreiden, en meer vis te kunnen innemen op de ver gelegen visserskampen."

Voor informatie : T 0521381925 (Mieke Rang) of 06 53843909 (Martijn Spilt)

*Achtergrondinformatie.
De media van de DRC berichten over tekorten aan vis, vlees en meel.
Oorzaken voor de toenemende schaarste aan vis : sinds vele jaren zijn de Congolese consumenten aangewezen op vis die wordt geïmporteerd. Nu zijn op die wereldmarkt China en India grote afnemers geworden, die de DRC wegdrukken. Er komt daardoor veel minder vis naar de DRCongo. Aldus de minister van Economische Zaken, Sylvain Joël Bifwila, in Dagblad Le Phare, 16 november 2007, die geciteerd wordt in een artikel over « La crise alimentaire » http://www.lepharerdc.com/www/index_view.php?storyID=4222&rubriqueID=12
Uiteraard zijn er andere oorzaken voor de precaire situatie, maar die zijn niet nieuw : de slechte toegang voor zeeschepen, de trage afhandeling in de havens, de opeenstapeling van invoerrechten, de slechte toestand van railvervoer en wegtransport.

Een dag eerder staat in dezelfde krant hoe een delegatie van de FEC, de Federatie van Ondernemingen van Congo, bij de minister van economische Zaken de toestand bespreekt. Een van de oplossingen moet volgens de FEC zijn om de lokale visvangst meer te ondersteunen.« Immers, het is toch schandalig dat in onze eigen wateren zoveel vis zwemt, terwijl we nog steeds aangewezen zijn op vis van over de grens!»
Het ministerie van landbouw en visserij o.l.v. Nzanga Mobutu, denkt na over oplossingen, aldus APANews op 17 oktober 2007. Met het verstrekken van geschikte materialen wil hij gemeenschappen ondersteunen die in potentie goede productiemogelijkheden hebben. De minister zei dat hij maatregelen wil nemen waardoor producenten hun rendement snel kunnen opvoeren. – Het ondernemersklimaat dient verbeterd te worden. Er moet een eind gemaakt worden  aan de talloze verplichte afdrachten en procedures die voor enorme vertragingen zorgen bij de exploitatie, aldus een interministeriële commissie bij de aanbieding van het eindrapport over de wettelijke stappen die daarvoor nodig zijn.  http://www.lepharerdc.com/www/index_view.php?storyID=4010&rubriqueID=12

Op 16 oktober 2007, wereldvoedseldag, verklaarde de algemeen directeur van de FAO, de heer Jacques Diouf, dat 35 miljoen Congolezen niet aan de minimale hoeveelheid calorieën per dag kunnen komen, terwijl het land wel beschikt over het nodige potientieel om voedsel in overvloed te produceren voor de eigen bevolking. De DRCongo kan zelfs een belangrijke rol spelen bij de voedselvoorziening van andere Afrikaanse landen, aldus de FAO-directeur. Hij benadrukte de trieste paradox dat dit in dit goede land 80% van de mensen onder de armoedegrens moet leven. Daarom roept hij de overheid en de civil society op om de leus : « Honger nul » tot een realiteit te maken in de DRCongo.

Tweede week november 2007 – Het ziet ernaar uit dat de vis komende weken nog schaarser wordt dan andere jaren om deze tijd. Dat betekent dat er goede prijzen gemaakt kunnen worden voor de vis om twee redenen: schaarste en de wens van de klanten om zich hoe dan ook van vis te verzekeren voor de feestdagen.

1e week november 2007 – De Congolese overheid in de persoon van de minister van visserij heeft GFK Mbisi Na Biso aangewezen als verantwoordelijke voor de begeleiding van de vissers op de Congorivier tot aan Mbandaka. Deze officiële erkenning door de regering van de belangrijke rol van GFK Mbisi Na Biso als leverancier van verse riviervis zal zeker nog weer andere deuren openen.

Eind oktober 2007 – De heer Parlevliet sr.(inderdaad, van Parlevliet en van der Plas, een begrip in de visserijwereld) op bezoek in de DRCongo, overhandigt een fishfinder met batterij aan GFK Mbisi Na Biso. Dit en een staand net als aanmoediging voor de visserij op de Congorivier; op de foto van rechts naar links de heer Dirk Parlevliet,  Cor Parlevliet, Mieke Rang, 2 van de ondernemers van GFK Mbisi Na Biso: PDG Fernandez Kaluba en Tati Badibanga)

Half oktober 2007 – De vraag naar vis van GFK Mbisi Na Biso is groot.  De productie zal flink opgevoerd moeten worden. GFK zoekt investeerders die voor korte tijd geld kunnen lenen voor aankoop van meer materiaal. Een tweede verkooppunt is geopend, maar er moet een groter aantal verkooppunten over de stad verspreid worden, om dichter bij de klanten in de buurt te komen. (foto: verkooppunt met terrasje t.o. Academie van Schone Kunsten)

25 augustus 2007- De start in Congo-Kinshasa (Afrika) van het projekt Mbisi Na Biso sinds april 2007 heeft onze verwachtingen verre overtroffen.

Wat o.i. een proefperiode zou zijn van enkele maanden om de ideeën te toetsen over een betere organisatie van de visserij, blijkt de vliegende start geworden te zijn van de onderneming.

Het concept is zo goed aangeslagen bij het Congolese publiek en de mensen die bij de visserij betrokken zijn (ook de overheid), dat al in heel Congo de naamsbekendheid groot is geworden. Een goede marketing is daar uiteraard niet vreemd aan.

De semi-industriële zoetwatervisserij van Mbisi Na Biso kan met de aanvoer op dit moment lang niet aan de vraag voldoen. Verre van dat. Er is vis genoeg, maar de uitrusting (het materieel) is niet toereikend.

Helaas is het lokaal niet mogelijk leningen of giften te verkrijgen. De Congolese Minister van Visserij en provinciale overheden juichen deze activiteiten toe, maar moeten zelf de hand ophouden bij buitenlandse donoren. Stichting Liboke (zie contact) zoekt daarom particulieren en bedrijven die door een gift of lening deze onderneming in staat willen stellen meer materieel aan te schaffen, zodat aan de grote vraag van Congolese klanten naar hygiënisch geleverde zoetwatervis voldaan kan worden en meer vissers er een betere verdienste aan kunnen hebben door deelname aan het projekt. (Op dit moment nog maar een hondertal)

24 augustus 2007 – Even naar de bank, zoals hier in Nederland, als je een bedrijfswagen erbij nodig hebt, omdat het zo goed gaat met de klandizie, dat kan je vergeten als het om DRCongo gaat. Vandaar dat er nog even steun van elders nodig is. Onze Stichting zoekt naar enkele mensen of bedrijven die op korte termijn op een of andere manier wat willen doneren of lenen voor onze partner GFK-Mbisi Na Biso. We hebben hier en daar een persbericht heen gestuurd in de hoop op wat publiciteit – Kunt u als lezer iets betekenen hierin? Mail of bel ons dan even. (zie bij contact)

10 aug 2007 Wat heet: veel vis? - Tijdens of na een talkshow op de Congolese TV waarin onze partners uitleggen wat hun onderneming doet, komen er veel enthousiaste reacties per telefoon. Het is zo nieuw! Nog nooit eerder is zo’n productieketen (van begin tot eind met vis uit eigen wateren) vertoond. - Vorige week kwam er uit de hoofdstad van de Evenaarsprovincie een dringend telefoontje om snel te komen (op kosten van de beller). “Wat jullie doen is precies wat wij nodig hebben! Je hebt het over veel vis daar in de Pool Malebo bij Kinshasa? Dat is niets vergeleken bij hier. Maar we slagen er niet in het zo te organiseren dat het op de markt komt bij de consument in Kinshasa. Kom gauw, dan kunnen we samen iets doen.” En zo gezegd zo gedaan: even heen en weer (700 km.), even maar, want in Kinshasa moet nu de feestelijke opening worden voorbereid van de vestiging in de stad.

Begin augustus 2007 – Ooggetuigeverslag uit Kinshasa: Onderweg naar mijn afspraak op het ministerie zag ik van verre de bedrijfswagen van MBISI NA MBISO staan. Die valt op en je herkent hem ook doordat je hem op de TV vaak ziet. Ik ging eens kijken en zag hoe klanten daar doende waren. De mensen zijn enthousiast om te kopen, omdat het product goed is (schoon, veel keus) en ook uit sympathie. We hebben het helemaal gehad hier in Congo met die saaie diepvries-tomson- visjes die Orgaman alleen maar op de markt zet. Al zoveel jaren dat je niets anders op tafel kan zetten! En nu hier zoveel keus aan verse vis uit de eigen Congo-rivier!

Ik zag dat de mensen 1 of 2 kilo per persoon kochten. “Voor onszelf, ja, maar voor de kinderen niet, want het kost dan teveel.

Er is vis genoeg in onze wateren. Het is te hopen dat de onderneming snel meer kan investeren, want dan zal de aanvoer veel groter worden en dan zal die prijs ook wel zakken. Dan kunnen meer mensen deze vis kopen…..

vierde week juli 2007 – Het blijft nieuws in Congo, het concept van onze partners : vis uit eigen wateren (Mbisi Na Biso).

Ze hebben door hun uitleg in de praatshows op radio en TV een grote bekendheid gekregen als serieuze onderneming waar de mensen uit eigen land de schouders zetten onder de opbouw van het land. Gisteren werden ze gebeld door meneer uit Kinshasa : “ Waar zitten jullie? Ik ben opgebeld door mijn broer in Canada. Hij wil dat ik kom kijken of hij kan samenwerken met jullie. Hij heeft jullie op TV gezien via internet, bij de praatshow van RTGA.”

– Overigens: volgende week gaat het zakenadres open, op de Boulevard du 24, tegenover de Academie voor Schone Kunsten . Komen ze weer op radio en TV. 

25 juli 2007 - “Geen duurzame groei is mogelijk in ontwikkelingslanden zonder de private sector daar”. Mooie woorden die vaker en vaker te lezen staan in dure brochures hier. En toch blijft het moeilijk voor midden- en kleinbedrijf daarginds om contact te krijgen met investeerders of sponsors. Zeker als het startende bedrijven zijn, ook al zijn ze nog zo veelbelovend en sociaal relevant, zoals onze partners van Mbisi Na Biso. We vragen het dus maar even: Waar vinden we dan die mede-investeerders …? Wie kunnen we bellen? Wie heeft een tip voor ons?

Derde week juli – Op www.sbnradio.com konden we 13 juli tussen 19 en 20 uur via internet de directe uitzending uit Kinshasa volgen met onze partners. Over de successen werd even openhartig gesproken als over de problemen. Er moet hard gewerkt worden en nog meer geïnvesteerd in goed materiaal. Het gaat echter niet alleen om geld, maar vooral ook om de wil om te slagen. En de steun, zoals de netten uit Holland is heel waardevol! “God heeft onze rivieren vol vis gegeven, maar onze methodes zijn nog die van vroeger. Daardoor is de verse riviervis tot nu toe niet in voldoende hoeveelheden aangevoerd en duur voor de consument. Door met goed materiaal en moderne methodes te vissen, kunnen we vis voor iedere beurs aanvoeren en nog veel meer werk verschaffen”, aldus de woordvoerders. Op de vraag of er ook aan export wordt gedacht, werd bevestigend geantwoord, maar zover is het nu nog niet.

6 juli 2007 – Op pagina 2 in Visserijnieuws, officieel orgaan van de Combinatie van Beroepsvissers, schrijft over ons « uitdagend projekt » in Congo. Hopelijk levert het artikel sponsors op voor deze startfase.
De ontwikkeling gaat hard. Het aantal betrokken Congolese vissers was bij het schrijven van het artikel nog 25, maar nu bij de publicatie ervan al 115.

Tweede week juli 2007
Een ploeg blijft aan wal, netten repareren. Een andere ploeg is alweer vertrokken, ver stroomopwaarts. Nu de goede plekken zijn geïdentificeerd door de vorige ploeg, zal het niet lang duren voor ze met een goede opbrengst terugkomen.
In Kinshasa is de bedrijfsauto inmiddels een bekende verschijning in het verkeer. De politie geeft zelfs vlotte doorgang, en mensen zwaaien. De talrijke TV-uitzendingen waarin doel en methode van de onderneming worden uitgelegd zorgen voor deze bekendheid.

Eerste week juli 2007
Terugkeer van de eerste ploeg. Gelukkig zijn allen goed gezond. Er was enige zorg geweest, omdat er helemaal geen bericht meer was sinds twee weken. De opbrengst is zeer goed. Het nieuwtje van de aanvoer was al rondgegaan, zodat de hele opbrengst ter plekke verkocht wordt aan de toegestroomde liefhebbers. Een hele grote vis (2 meter) wordt echter opzij gehouden voor verkoop in de stad.

24 juni 2007 – Nationale Dag van de Visserij. Grote manifestatie in Kinkole, waar onze mensen zich ook presenteren. Minister Nzanga Mobutu spreekt de vele genodigden toe over de grote noodzaak om de visserij uit het slop te halen. “Er moet een mentaliteitsverandering komen en wij moeten niet meer tevreden zijn met de importvis, maar onze eigen vis produceren en eten”, was kort gezegd de boodschap.
Dat was nu precies wat onze mensen voorstaan en al opzetten!
De kranten staan er vol mee de volgende dag.
Onze mensen wordt in bijna alle praatshows op de TV ruim aandacht gegeven.

Half juni 2007 – Willen we het jaar rond voldoen aan de vraag naar vis, dan moeten we ons niet beperken tot visvangst in het seizoen, maar nu ook snel beginnen aan vis kweken en vis bewerken.
Dat vereist nieuwe investeringen.

Eerste week juni 2007
Nu begint “de grote campagne”. Het regenseizoen is voorbij. Woensdag, na het gebed, gaan de vissers symbolisch het net uitgooien vlak bij huis. En dan vertrekken ze naar hun kampen, noordwaarts.

Laatste week mei 2007
Het zijn dagen vol emotie en spanning.
De laatste aankopen zijn deze week gedaan: grote hoeveelheden zout, messen, muskietennetten, toortsen. De laatste lonen voor de dagloners zijn uitbetaald.
Voor de achterblijvende gezinnen hebben de vissers na flink onderhandelen een kleine premie bedongen bij de vishandelaar.
De laatste goede raad wordt besproken in de allerlaatste vergadering. Het goede materiaal wordt de vissers in bruikleen gegeven.
Na maanden van druk overleg moet de vissersvereniging Mbisi Na Biso nu gaan zorgen voor een grote aanvoer van verse riviervis voor de klanten in Kinshasa.

Derde week mei 2007
Er is geld gekomen uit Holland voor de aankoop van de auto voor het vervoer van de vis. Gelukkig!
Op de Congolese radio en TV wordt in populaire programma’s ruim aandacht besteed aan het projekt. Verse riviervis, snelle levering, op bestelling? Dat is nieuw voor Kinshasa.
Gevolg: de telefoon staat roodgloeiend. “ Ik kom meteen, ik heb vis nodig voor een groot feest hier”
“Ik wil een bestelling doen voor een verjaardag”
Het gaat aan de lopende band.

Tweede week mei 2007
Gaan de vissers van Mbisi Na Biso na jaren bittere armoe nu een betere toekomst tegemoet?
Dat is wat iedereen hoopt en waar iedereen heel erg zijn best voor gaat doen.
Onze man in Kinshsa zegt aan de telefoon: Groet onze vrienden in Holland, maar zeg ook dat we hun hulp nu hard nodig hebben. Het is erop of eronder. Een tweede kans is er niet. Dit moet lukken! Voor deze 25 vissers en hun gezinnen, maar ook voor al die tientallen en honderden die bij de uitbreiding van volgend jaar en daarna erbij betrokken worden!